Η Αδελφότητά μας έχει ξεκινήσει μια προσπάθεια καταγραφής και τεκμηρίωσης των παλαιότερων φλάμπουρων που έχουν διασωθεί μέχρι σήμερα σε σαρακατσάνικες οικογένειες. Στόχος είναι η δημιουργία ενός αρχείου μνήμης, που θα συμβάλει στη διάσωση και τη μελέτη αυτού του σημαντικού εθίμου.

Στο τελευταίο φύλλο της εφημερίδας μας, παρουσιάσαμε έναν φλάμπουρα του 1954, ο οποίος ανήκει στον κ. Γιώργο Ι. Γκόγκο από τις Σέρρες και προέρχεται από τον γάμο του πατέρα του, Γιάννου Γκόγκου, που έγινε το ίδιο έτος στο Δαφνούδι Σερρών.

Ο συγκεκριμένος φλάμπουρας ανήκει στην κατηγορία των λευκών φλάμπουρων με σταυρό. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι διακοσμητικές λεπτομέρειες με λουλούδια και φυτικά μοτίβα, στοιχεία που απαντώνται και σε άλλους φλάμπουρες. Ενδεικτικά αναφέρουμε τον φλάμπουρα του Θεόδωρου Λεων. Κουμπή, ο οποίος ράφτηκε το 1944 στη Ρίζανη Θεσπρωτίας, ο οποίος παρουσιάστηκε στο φύλλο 102 της εφημερίδας και φέρει αντίστοιχα διακοσμητικά στοιχεία με λουλούδια.

Η καταγραφή τέτοιων παραδειγμάτων μάς επιτρέπει να εντοπίζουμε ομοιότητες, διαφοροποιήσεις και τοπικές ιδιαιτερότητες, συμβάλλοντας στη βαθύτερη κατανόηση του εθίμου και της εξέλιξής του στον χρόνο.

Όσοι διαθέτουν φλάμπουρες ραμμένους στα κονάκια της νομαδικής ζωής, μπορούν να συμβάλουν στην προσπάθεια αποστέλλοντας φωτογραφία και σύντομες πληροφορίες για την προέλευσή τους στο email της Αδελφότητας: xairetimata@gmail.com ώστε να γίνουν και άλλα αφιερώματα.